BİR TOPLANTIDAN GERİDE KALANLAR

Geçenlerde beş altı yıldır hukuk fakültesi dış danışma kurulu üyesi olarak  görevli akademisyenlerle ortaklaştığımız yıllık toplantıya katıldım. İtiraf edeyim ki genç akademisyenlerle birlikte olmaktan mutlu oluyorum.  Her birini saygı ve rahmetle andığım zamanımın hocalarından daha  çağcıl ,  düşüncelerini özgürce ortaya  koyan genç akademisyenlerin sosyo -politik ve sosyo- ekonomik  olumsuz ortam ve  devam eden savaşlar, insanlığa karşı işlenen suçlar ,   katliamlarla kararan dünyada dolu dizgin bilimsel çalışmalarını sürdürebiliyorlar.  Schostakowich'in  2. harp yıllarındaki Alman saldırıları altındaki Leningrat' da  bir şehrin faşizme karşı direnişini senfonileştirirken  gösterdiği çabaları anımsadım. Konu  hukukta yapay zekaya gelince  bu alanda  çalışmalar sürdüren  genç akademisyen görüşlerini açıklayıp   tartışma açılınca hukukta yapay zekanın kullanımının zorunlu dersler arasına alınması gerektiğini ileri sürenler oldu. Bilgisayar kullanıyorum. Teknolojiye  ve teknolojik gelişmelere karşı değilim. Ne ki insanı öncelemeyen ve geri plana atan her gelişme  insanı ve insanlığı bitirecektir.  kolaycılığı ve kopyacılığı teşvik eden bu uygulamaların sonuçları ile ilgili   yapılan bir araştırmada yapay zekanın sürekli kullanımı beynin billişsel  yetilerinin %40 'ına yakınının kaybolduğu saptanmış.  Toplantının ertesinde ofisimde gerçekleştirdiğimiz sabah toplantısında  üniversitedeki yaşadıklarımı anlatınca  çalışma arkadaşım Berna  bu konudaki özgün  düşüncelerini şöyle sonlandırdı. " İnsan ve insanlığa  teknolojiyle eşit  yatırım yapılmalı. Teknolojiye ağılık verilmesi halinde  gün gelecek teknoloji bana bütün yatırımları yaptın , şimdi seni de alıyorum, diyecek."    Robotik dünyada değil insanlarla ve insani ilişkilerin egemen olduğu bir dünyada, benim dünyamda yaşamak istiyorum.